De pen van mijn vader

Wat ben ik blij, blij, blij! De pen van mijn vader doet het weer!

Mijn vader is zeven jaar geleden overleden en ik 'erfde' onder andere zijn gouden Cross-pen waar hij erg aan gehecht was. Terecht, want het is een heel mooie, slanke pen die heerlijk schrijft. En een met geschiedenis, maar dat vertel ik misschien ooit een andere keer. Hoewel ik de pen zelden buitenshuis durfde meenemen schreef ik er graag mee. Toen ze het op een gegeven moment niet meer deed - dacht ik tenminste -, baalde ik meer dan ik hier in beschaafd Nederlands kan opschrijven. Af en toe een beetje aan gedraaid nog, zo van wie weet, maar nee...

En toen kreeg ik vanavond opeens 'de geest'! Ik draaide en duwde wat harder dan ik eerder deed, want tenslotte: stuk was ze toch al... Of dat het nu was of wat anders, maar het lukte me eindelijk om de refill die ik al had goed te plaatsen, en voilà!

Op de foto: de bewuste pen die ik nu ook gewoon buitenshuis ga gebruiken want te mooi en dierbaar om 'binnen' te blijven + de Junior Succes-agenda die ik van mijn vader kreeg en mij ook heel dierbaar is.